บทที่ 1055 แอปเปิลหงซิงหัวและแอปเปิลชุ่ยอวี้

ตอนที่เลือกพวกเขาเข้ามาร่วมทีมตำรวจป่าไม้นี้ เสิ่นหลางระมัดระวังและรอบคอบเป็นอย่างยิ่ง เขายึดถือหลักการคุณภาพต้องมาก่อนปริมาณ เลือกเฉพาะสหายที่เหมาะสมเท่านั้น และปฏิเสธพวกที่เข้ามาเพื่อหวังเพียงผลประโยชน์อย่างไร้ความสามารถโดยสิ้นเชิง เมื่อมองดูในตอนนี้ การตัดสินใจครั้งนั้นถูกต้องอย่างที่สุด

＊＊＊

เวลาหนึ่งทุ่มตรง เสิ่นหลางออกจากกองบัญชาการสาขา มุ่งหน้าไปยังกัวเจียตุนด้วยการเดินเท้า ยามนี้ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว แสงจันทร์สว่างกระจ่างตา สาดส่องผืนดินจนดูราวกับหุ้มด้วยแพรพรรณสีเงิน เขาไม่มีกะจิตกะใจจะชื่นชมความงามเช่นนี้ สองเท้าก้าวเดินด้วยความเร็วสูงโดยแทบไม่ผ่อนแรง จังหวะเดียวที่เขาจะชะลอความเร็วลงบ้าง คือตอนที่ต้องหลบเลี่ยงพวกทหารอาสาหนุ่มฉกรรจ์ที่ออกมาลาดตระเวนตามท้องนา ภายใต้การมุ่งหน้าด้วยความเร็วเต็มกำลัง เสิ่นหลางก็มาถึงกัวเจียตุนในเวลาอันรวดเร็ว สัตว์เลี้ยงเหยี่ยวบนท้องฟ้าคอยนำทางเจ้านาย จนพบที่ซ่อนตัวของจางซื่อไห่ก่อนเป็นอันดับแรก