บทที่ 1057 แกะรอยยามวิกาล

เสิ่นหลางมองดูภายนอกมิติ เซเบิลม่วงตัวน้อยสองตัวกำลังซุ่มดูอย่างตั้งใจในตำแหน่งของตนเอง ไม่มีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ เวลาใกล้จะถึงสามทุ่มแล้ว "ในเมื่อยังไม่มีความเคลื่อนไหว ฉันถือโอกาสนี้จัดการมิติเสียหน่อยแล้วกัน!"

กว่าชั่วโมงต่อมา เหยี่ยวสื่อสารก็ส่งข่าวมาบอกว่ากัวซานหมินออกจากบ้านแล้ว ตามติดมาด้วยกระแสจิตจากเถี้ยวเถี้ยว บอกว่ามีคนกำลังเดินมาทางนี้ เสิ่นหลางตั้งจิตวูบเดียว แวบออกจากมิติ พร้อมกับเก็บเซเบิลม่วงตัวน้อยทั้งสองตัวกลับเข้าไป เสียงฝีเท้าแผ่วเบาค่อยๆ ดังใกล้เข้ามา เสิ่นหลางหูไวตาไว เขาหันไปมองก็พบว่าเป็นจ้าวฟู่กวี้นั่นเอง

"ผู้อำนวยการครับ กัวซานหมินออกจากบ้านแล้วครับ" น้ำเสียงของจ้าวฟู่กวี้แฝงความตื่นเต้นไว้เล็กน้อย