บทที่ 1065 มิติชั้นที่หกเลื่อนระดับ

จางเสี่ยวหลงมองดูด้วยความขบขัน ท่าทางของเถี้ยวเถี้ยวในยามนี้ เหมือนกับเด็กที่ออกไปเที่ยวเล่นจนลืมตัวไม่มีผิด

"ดึกมากแล้ว พวกเราต้องกลับไปนอนกันได้แล้ว ไว้คราวหน้าจะปล่อยให้แกลงไปจับปลาเล่นในน้ำอีก อ้อ... แกไปเรียกพวกมันกลับมาด้วยล่ะ"

"โอ้... ได้เลยเจ้านาย"