บทที่ 1067 สี่วันหยุดนักขัตฤกษ์ของปวงชน

จางเป่าจู้เคี้ยวถั่วลิสงต้มน้ำแกงปลาเม็ดหนึ่ง พลันเผยสีหน้าเปี่ยมสุขและเคลิบเคลิ้มออกมา ราวกับว่าเขากำลังละเมียดละไมลิ้มรสเหล้าเลิศรสอยู่ก็ไม่ปาน รสชาติช่างตราตรึงใจมิรู้ลืม

หลินซิ่วเจินอดรนทนไม่ไหว แอบใช้เท้าสะกิดสามีเบาๆ ใต้โต๊ะ พลางชำเลืองมองหลี่เชี่ยนที่ก้มหน้าก้มตาทานข้าวอยู่ข้างๆ เพื่อเตือนให้สามีรักษาภาพลักษณ์เสียบ้าง จางเป่าจู้รีบเก็บเสียงทันควัน ก้มหน้าก้มตาแทะหมั่นโถวอย่างสงบเสงี่ยม

"น้ำแกงปลาน้ำแดงใส่ถั่วลิสงนี่ ในหลายพื้นที่ถือว่าเป็นเมนูที่จับคู่กันได้อย่างยอดเยี่ยมเลยนะครับ แถมปลาที่วางทิ้งไว้ข้ามคืน เนื้อปลาก็จะยิ่งเข้าเนื้อมากขึ้นด้วย" เสิ่นหลางจำได้ว่าสมัยก่อนตอนอยู่บ้านเด็กกำพร้า ทุกครั้งที่ถึงช่วงตรุษจีน โรงอาหารจะทำเมนูนี้เสมอ คืนส่งท้ายปีเก่าทานปลา พอเช้ามืดตอนทานมื้อเช้า ก็จะได้ทานวุ้นปลากับถั่วลิสง เพื่อนพ้องตัวน้อยต่างทานกันอย่างเอร็ดอร่อย ใครที่ปกติทานโจ๊กได้น้อย ก็ยังสามารถเบิ้ลได้อีกชาม