บทที่ 1112 ย้ายออกไปสามครอบครัว

"น้าเก้า ผม... ผมไม่กินขนมครับ"

จ้าวจี้ยวนส่ายหัวเล็กๆ อย่างมั่นคง แต่ดวงตากลับจับจ้องอยู่ที่ลูกอมเม็ดนั้น ตาไม่กะพริบอยู่นานสองนาน

จิ่วเฟิ่งเห็นว่าเริ่มมีความหวัง จึงหยิบลูกอมออกมาอีกเม็ด แล้วกวัดแกว่งไปมาต่อหน้าหลานชาย