บทที่ 1127 จัดการอุ้งตีนหมี

"เป็นหมูนี่ดีจริงๆ วันๆ มีแต่กินกับดื่ม ดื่มเสร็จก็นอน นอนเสร็จก็ขับถ่าย ไม่มีเรื่องให้ต้องทุกข์ใจเลยสักนิด"

"พอถึงเวลาต้องถูกเชือดเอาเนื้อ ก็แค่โดนมีดแทงเพียงครั้งเดียว ชีวิตหมูทั้งชีวิตถือว่าไม่มีความเจ็บปวดแม้แต่น้อย ช่างสุขสบายและผ่อนคลายยิ่งนัก"

เสิ่นหลางเลิกสนใจหมูเหล่านี้ เขาตั้งจิตแวบเดียวกลับสู่มิติชั้นที่สาม แล้วนำอุ้งตีนหมีสองข้างออกมา