บทที่ 1130 เพื่อนของผมต้องการดีหมี

"สะดวกสิสะดวก เรื่องแค่นี้มีอะไรไม่สะดวกกัน?"

หวงกั๋วต้งชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบตกปากรับคำทันที

เมื่อครู่นี้เขาหลงนึกว่าเสิ่นหลางจะมาแลกธัญพืชเสียอีก ถึงขั้นกำลังชั่งใจว่าจะขอแลกเนื้อเพียงแค่ชิ้นเดียวดีหรือไม่ เพราะเนื้อหมูป่านั้นราคาแพง หากแลกกันจริงๆ คงต้องเสียธัญพืชไปหลายร้อยจิน หวงกั๋วต้งเองก็รู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย