บทที่ 1132 นี่คืออุ้งตีนหมีที่ฉันไปแลกมา

ภายในลานบ้านคึกคักเป็นอย่างมาก เสียงอึกทึกครึกโครมกลบเสียงเครื่องยนต์รถยนต์จนมิด จึงไม่มีใครเดินออกมาดูรถจี๊ปที่หน้าบ้านเลย เสิ่นหลางจอดรถเรียบร้อย หิ้วกระสอบป่านหนึ่งใบ ไหเล็กหนึ่งใบ และตะกร้าหวายจากท้ายรถลงมา

"ผู้จัดการหวงช่างรอบคอบจริงๆ อุตส่าห์ให้ตะกร้ามาใส่เป็ดด้วย แถมก้นตะกร้ายังรองหญ้าแห้งไว้ชั้นหนึ่ง ขี้เป็ดเลยไม่เลอะเทอะในรถ"

"คุณน้ากลับมาแล้ว คุณน้ากลับมาแล้ว..." หวังเสี่ยวเย่วเป็นคนแรกที่เหลือบไปเห็นเงาร่างของคุณน้า เธอจึงออกตัววิ่งจี๋ตรงดิ่งมาหาทันที