บทที่ 1139 ตำแหน่งงานว่างมาเพิ่มอีกสองตำแหน่ง

"แม่เจ้าโว้ย รสชาติอุ้งตีนหมีจานนี้มันสุดยอดจริงๆ พี่ไม่เคยทานกับข้าวที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย" หวังต้าไห่อุทานไม่หยุด แววตาเปี่ยมไปด้วยความเทิดทูน "ถ้าพี่ทำกับข้าวแบบนี้ได้บ้างก็คงดี"

"พี่เขยใหญ่ เสี่ยวหลงก็สอนพี่แล้วไม่ใช่รึ?" หลี่ว่านเฉิงเอ่ยขึ้นขณะกำลังดื่มด่ำกับความเลิศรสของอุ้งตีนหมี เขานั่งเฝ้าอยู่ข้างโถดินเผามาทั้งวัน ในที่สุดก็ได้ลิ้มรสความอร่อยนี้เสียที

"พี่กลัวว่าฝีมือจะยังไม่ถึงขั้นน่ะสิ กลัวทำออกมาได้ไม่เหมือนอุ้งตีนหมีนึ่งโถนี้ของเสี่ยวหลง..."