บทที่ 1151 ใจร้อนเกินไป เคี่ยวน้ำตาลล้มเหลว

ซุนเสี่ยวเซิ่นทำอะไรก็ดูขัดหูขัดตาไปหมด รู้สึกเหมือนชีวิตขาดความสุนทรีย์ไปเสียเฉยๆ โชคดีที่มีเสี่ยวเฟยเฟยและเที่ยวเที่ยว เพื่อนตัวน้อยทั้งสองคอยมาหยอกล้อและเล่นเป็นเพื่อนเป็นพักๆ ทั้งคู่ยังยกหน้าที่การป้อนอาหารนกเค้าแมวตัวน้อยให้ซุนเสี่ยวเซิ่นดูแลอีกด้วย ทำแบบนี้ถึงพอจะฝืนทนผ่านไปได้สองชั่วโมง

"เสี่ยวเซิ่น วันนี้ฉันจะเคี่ยวน้ำตาลแดงนะ หม้อสองใบนี้ยังไม่พอ ฉันต้องตั้งหม้อเพิ่มข้างๆ อีกใบหนึ่ง"

เสิ่นหลางพูดพลางเริ่มคิดหาวิธีว่าจะตั้งหม้อขึ้นมาได้อย่างไร อิฐจากคราวที่แล้วใช้ไปหมดแล้ว การจะใช้ก้อนอิฐมาก่อกำแพงเตาดูท่าจะทำไม่ได้