บทที่ 1153 การค้นพบโดยบังเอิญของเหมยฉิว

"จี๊ๆ... เจ้านายครับ ผมแค่แค่อยากจะลองดู..."

ซุนเสี่ยวเซิ่นแยกเขี้ยวหัวเราะร่า ก่อนจะกลับไปจดจ่อกับการเคี่ยวน้ำตาลต่อ เสิ่นหลางย่อมไม่คิดขัดขวาง สัตว์เลี้ยงมีใจใฝ่เรียนรู้เช่นนี้ ในฐานะเจ้านายไม่เพียงแต่จะไม่ตำหนิ เขายังต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่ สนับสนุนอย่างยิ่งยวด ไม่ว่าจะเป็นน้ำอ้อยหรือฟืน เขาล้วนจัดหามาให้อย่างเหลือเฟือ เรียกได้ว่า ต่อให้ซุนเสี่ยวเซิ่นจะล้มเหลวติดต่อกันร้อยครั้ง เสิ่นหลางก็ไม่นึกเสียดาย อย่างไรเสียอ้อยในมิติก็มีมากมายมหาศาล และวันหน้าย่อมจะมีมากขึ้นเรื่อยๆ คิดจะใช้ให้หมดน่ะรึ? หึ... นั่นมันฝันเฟื่องชัดๆ

"เสี่ยวเซิ่น แกลองได้ตามสบายเลย อยากลองแบบไหนก็ทำเลย"