บทที่ 1174 เรื่องนี้มันง่ายเกินไปแล้ว

"ฮ้าว..."

หลี่เวยหมินหาวออกมาฟอดใหญ่ เขาลุกขึ้นนั่งด้วยความรู้สึกไม่สบอารมณ์นัก เขาจุดไม้ขีดไฟเพื่อต่อบุหรี่มวนหนึ่งขึ้นมาสูบ

ภายในมิติ เสิ่นหลางคาดคะเนได้ว่าคนที่กำลังเดินมุ่งหน้าไปยังห้องโถงกลางคือหลินม่านน่า ทว่าเขากลับสงสัยว่าทำไมเธอถึงหยุดชะงักลง ในขณะที่เสิ่นหลางกำลังนึกฉงน ก็ตามมาด้วยเสียงสวบสาบของเสื้อผ้า และตามด้วยเสียงสายน้ำที่พุ่งแรง