บทที่ 1195 การนวดของสัตว์เลี้ยงแสนรู้

เสิ่นหลางกลับมายังห้องพักของตนเอง หลังจากปิดประตูและลงกลอนอย่างแน่นหนาแล้ว เขาก็หายวับกลับเข้าไปในมิติยอดเจดีย์ทันที

"วันนี้พ่อคงไม่กลับบ้านแน่ๆ คนใจดีอย่างเขาคงจะอยู่เป็นเพื่อนอาเป่ากุ้ยทั้งคืน"

"พวกสหายช่วยกันวุ่นวายทั้งคืน ขนธัญพืชหยาบลงกระสอบแล้วได้ข้าวเพิ่มมาสามพันกว่าจิน ก็นับว่าเป็นงานที่คุ้มค่าทีเดียว"