บทที่ 1229 คนเรานั้นไม่เหมือนกัน

"สหายเสิ่นหลางครับ แล้วท่านซื้อตั๋วรถไฟได้อย่างไรกัน?"

เฉินฮุยกล่าวพลางส่งชามยาต้มในมือให้แก่สหายตำรวจที่อยู่ข้างๆ ฝากให้ช่วยนำไปให้สหายที่บาดเจ็บดื่ม

"ผมไม่ได้ซื้อตั๋วรถไฟครับ ช่วงเวลาดึกดื่นปานนั้น ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าจะซื้อตั๋วได้ทันเวลาไหม"