บทที่ 1243 ผู้แทนพิเศษอู๋ฝอไห่

เสียงลมที่หวีดหวิวข้างหูประกอบกับเสียงอากาศที่ถูกฉีกขาด ยามที่ร่างกายพุ่งทะยานไปนั้นสร้างความทรมานให้แก่เสือดาวเหลียวเป่ยอย่างยิ่ง ส่วนสายตาที่เฉียบคมซึ่งมันเคยมั่นใจนักหนาก็ไร้ผลไปนานแล้ว เบื้องหน้ามีเพียงภาพที่พร่าเลือนจนมองสิ่งใดไม่เห็น

เสียงคำรามที่พยายามเค้นออกมาจากลำคอก็ถูกกระแสอากาศตีจนขาดเป็นห่วงๆ ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่นาที อารมณ์ของเสือดาวเหลียวเป่ยราวกับนั่งรถไฟเหาะ พลิกผันไม่หยุดนิ่ง จากความโกรธแค้นในตอนแรก กลายเป็นความตื่นตระหนก และลงท้ายด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

ไม่รู้ว่าถูกเหวี่ยงหมุนคว้างกลางอากาศไปกี่รอบ เสือดาวเหลียวเป่ยรู้สึกเพียงว่าในกระเพาะปั่นป่วนอย่างรุนแรง