บทที่ 1335 พาว่าที่พ่อตาเข้าป่า (ตอนจบ)

จางเสี่ยวหลงมองว่าที่แม่ยายอีกแวบหนึ่ง พบว่าเธอก็กำลังลูบราชาหมาป่าเพลินจนชักจะติดใจเหมือนกัน

ฝ่ายว่าที่ภรรยาของตนก็ใช่ว่าจะต่างกันเท่าใด

เขาอดไม่ได้ที่จะส่งกระแสจิตเอ่ยชมราชาหมาป่าไปสองสามประโยค พลางรู้สึกภาคภูมิใจที่มีหมาป่าสัตว์เลี้ยงยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้