บทที่ 1337 เตรียมจดหมายชมเชยไว้เถอะ

เมื่อทั้งสามคนเดินมาถึงครึ่งทาง จ่าฝูงหมาป่าก็ได้รับสัญญาณจากผู้เป็นนาย นำลูกสมุนฝูงหมาป่าแยกย้ายจากไป

สองแม่ลูกเฉินฮุ่ยฟางรู้สึกใจหาย มองส่งฝูงหมาป่าจนลับสายตา ถึงค่อยก้าวเท้าเดินทางกลับพลางหันหลังไปมองเป็นระยะ

จางเสี่ยวหลงเห็นทุกอย่างและจดจำไว้ในใจ พลางแอบรำพึงว่า