บทที่ 1372 คู่หมั้นตัวเองก็ต้องเอาใจใส่เอง

ดังนั้น ถนนเส้นนี้จึงดูไม่ต่างอะไรกับร่องคูขนาดใหญ่

เด็กที่สูงไม่ถึงหนึ่งเมตรหากเดินอยู่บนทางสายนี้ แทบจะมองไม่เห็นแม้แต่เงาคน

ขณะจางเสี่ยวหลงก้าวเดินไปตามทาง เขาก็ต้องตกตะลึงกับหิมะครั้งใหญ่ของเหลียวเป่ยอีกครา