บทที่ 1376 ขวางเอาไว้ได้

"วัน ๆ กินอิ่มแล้วว่างนักหรือไง เสือกเรื่องชาวบ้านไปทั่ว ปล่อยให้อีตัวซวยหน้าด้านนั่นไปตายไกล ๆ โน่น อย่าไปดึงมันไว้..."

หลิวลานฮวาพุ่งพรวดออกมานอกประตู ชี้หน้าด่ากราดใส่เงาร่างตะคุ่ม ๆ สองสามคนที่อยู่ข้างนอกอย่างสาดเสียเทเสีย

เธอยืนอยู่ที่หน้าประตู โดยหันหลังให้กับแสงตะเกียงน้ำมันก๊าดในบ้าน