บทที่ 1412 เจ้ากระโดดเหนื่อยจนหลับไป

จางเสี่ยวหลงเต็มไปด้วยความสงสัยในใจ คิดอย่างไรก็คิดไม่ตก ว่ามันเป็นเพราะเหตุใดกันแน่

"หรือว่าพวกวานรจะรู้จักใช้ท่อนไม้หยั่งทางด้วยงั้นเหรอ? ช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ"

"นอกจากนี้ พวกรอยเท้าลิงพอเข้าไปในป่าเขาแล้ว ก็พลันอันตรธานหายไป รอยท่อนไม้สองแถวนั่นก็หายไปพร้อมกันด้วย..."