บทที่ 1461 แม้แต่เสบียงหญ้าก็ไม่ละเว้น

"ตกลงว่าฉันประเมินความฉลาดของพวกแกสี่ตัวสูงไป หรือว่าฝีมือการแสดงของกระต่ายป่าฉันมันเนียนระดับเซียนกันแน่เนี่ย?"

จางเสี่ยวหลงอดไม่ได้ที่จะหน้ามืดครึ้ม แอบบ่นพึมพำในใจสองสามคำ จากนั้นก็เฝ้ารอการมาถึงของหมาทั้งสี่ตัวอย่างอดทน

กระต่ายป่ายืนนิ่งอยู่กับที่ มองดูกลุ่มผู้ไล่ล่าค่อย ๆ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ มันเหลือบมองมาทางจางเสี่ยวหลงแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้เผ่นหนีในทันที