บทที่ 1480 เพียงพอนสีม่วงพบร่องรอยฆาตกร

ในความมืดมิด ดวงตาของชายคนนั้นวาวโรจน์ไปด้วยประกายอำมหิตอันเคียดแค้น ราวกับว่าต่อให้ลงมือฆ่าหัวหน้าฟางซ้ำอีกรอบ ก็ยังไม่อาจระบายโทสะที่สุมแน่นอยู่ในอกได้แม้แต่น้อย

"มารดามันเถอะ กูแค่มองมันปราดเดียว นังผู้หญิงบัดซบนั่นกลับกล้าเยาะเย้ยว่ากูจะไม่มีปัญญาหาเมีย ทั้งยังบอกว่าจะขอแสดงความยินดีล่วงหน้า ที่กูต้องอยู่เป็นโสดไปจนวันตาย!"

"แล้วยังมาด่าว่าคางคกอยากกินเนื้อห่านฟ้าอีก สันดานอย่างมันเนี่ยนะ มีค่าพอจะเทียบกับคำว่าห่านฟ้าด้วยเหรอวะ?"