บทที่ 1491 วันเดียวหนึ่งคืนถึงเมืองหลวง

จางเสี่ยวหลงหันไปมองคู่หมั้นที่กำลังหลับสนิท แววตาเผยความอ่อนโยนลึกซึ้งออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย นั่นคือรอยยิ้มอันอ่อนโยนที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

สายตากลับมาจับจ้องที่ถนนเบื้องหน้าอีกครั้ง ความคิดที่ล่องลอยไปเล็กน้อยก็ถูกดึงกลับมา