บทที่ 153 พนักงานจัดซื้อมากันห้าคน

หลังกินข้าวเสร็จ ทุกคนในบ้านก็นั่งคุยสัพเพเหระกันครู่หนึ่ง พี่เก้ากับพี่สาวคนอื่นๆ แย่งกันจะเก็บล้างจานชาม แต่จางเสี่ยวหลงห้ามไว้ "หลายวันมานี้พี่เหนื่อยกันมามากแล้ว ให้ผมทำเถอะ! รอให้พ้นช่วงยุ่งๆ นี้ไปก่อน ค่อยให้พวกพี่จัดการ"

"เอ๊ะ? เสี่ยวหลง แม่รู้สึกว่าลูกดูแปลกๆ ไปนะ?" หลินซิ่วเจินจู่ๆ ก็ดึงตัวลูกชายมาพิจารณา พยายามนึกว่ามีตรงไหนผิดปกติ เฮ้อ~ ความลับไม่มีในโลก ดูท่าคงหลบไม่พ้นแล้วสินะ จางเสี่ยวหลงเดิมทีคิดว่าตอนนี้มืดแล้ว เรื่องผิวขาวขึ้นแม่คงไม่ทันสังเกต กะว่าจะรอสารภาพพรุ่งนี้ ใครจะคิดว่า พอแม่คลายกังวลเรื่องอื่น ประสาทสัมผัสก็ดันเฉียบคมขึ้นมาซะอย่างนั้น

"เอ่อ มีเหรอครับ? ผมก็เหมือนเดิมนี่นา~" "ไม่สิ ไม่ใช่ ไม่ใช่แล้ว ลูกขาวขึ้นนี่นา?" หลินซิ่วเจินปรบมือฉาด ในที่สุดก็เจอจุดผิดปกติ ผิวพรรณลูกชายตอนนี้ ขาวเนียนผุดผ่องยิ่งกว่าสาวรุ่นๆ เสียอีก "อ๋า... เป็นไปได้ไงครับ! หรือจะเป็นกรรมพันธุ์... แค่ก..."