บทที่ 1567 เขตคลังธัญพืชและน้ำมันแห่งจงหวน

หลี่สุ่ยเซิงอัดซิการ์เข้าปอดไปหนึ่งคำ เอนหลังพิงเก้าอี้เจ้านายอย่างผ่อนคลาย มิหนำซ้ำยังยกเท้าเหม็นๆ คู่นั้นขึ้นพาดบนโต๊ะทำงานอีกด้วย

เขาใคร่ครวญอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพ่นควันหนาทึบออกมาพลางเอ่ยขึ้น

"เรื่องนี้มันจะไปง่ายดายปานนั้นได้อย่างไร โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าซูจี้มีขนาดพอๆ กับลี่เฟิงเฉิงของเรา ตอนนี้เพิ่งจะดึงตัวคนงานหญิงมาได้แค่สองสามร้อยคน แม้จำนวนจะไม่น้อย แต่คนพวกนี้ล้วนเป็นพวกที่ทำงานแค่วันละกะเดียวเท่านั้น"