บทที่ 1605 ยิงระยะเก้าร้อยเมตรครั้งแรกเข้าแปดแต้ม

"เสี่ยวหลง นายรอฉันเดี๋ยวนะ..."

ติงหย่งกุ้ยกำลังจะเอ่ยถึงเรื่องจดหมาย ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ากระดาษปึกหนานั้นยังวางอยู่บนโต๊ะหน้าโซฟาอยู่เลย!

"เอ่อ ได้ครับ เลขาธิการติง"