บทที่ 1697 ปลาชือจุ่ยหมิ่นหนัก 76 จิน 3 ตำลึง

"เถ้าแก่หลงเรี่ยวแรงมหาศาลจริง ๆ มิน่าล่ะถึงได้เย่อจนไอ้ตัวใหญ่เบิ้มตัวนี้หมดแรงได้"

กัปตันเรือยอชต์ยกนิ้วโป้งให้ พลางเอ่ยชื่นชมจากใจจริง

"แค่นี้ยังจิ๊บจ๊อยน่า พี่หลงของฉันน่ะ... แค่ก ๆ เก่งกาจจะตายไป!"