บทที่ 1703 เอาไปตุ๋นซุป... นี่มันผลาญของทิพย์ชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ

ซูอินอินกัดกลีบส้มเบาๆ คำหนึ่ง น้ำส้มหวานฉ่ำพลันแตกซ่านออกมา ปลุก

"อืม... อร่อยกว่าส้มที่เคยกินมาเป็นร้อยเท่าจริง ๆ ด้วย ผลไม้ที่พี่ใหญ่หลงให้ฉันมา ดีที่สุดตลอดเลย"

เธอโบกกำปั้นน้อย ๆ ไปมาอย่างตื่นเต้น โดยไม่ได้สนใจสายตาแปลก ๆ ของพ่อแม่และคนรับใช้เลยแม้แต่น้อย