บทที่ 1722 ต้องจดจำบุญคุณของเสี่ยวหลงไว้ให้ดี

"..."

จางเสี่ยวหลงไม่ได้พูดอะไรต่อ ยกแก้วขึ้นจิบอีกคำ

กลิ่นหอมของมอลต์สกัดยังคงเย้ายวนใจเหมือนเคย รสชาติก็หวานหอมจับใจอย่างยิ่ง