บทที่ 1752 ศาสตราจารย์กัวจะจัดการเรื่องวิทยาลัยการป่าไม้เมืองหลวง

จางเป่าจู้พูดพลางตบหลังลูกชายเบา ๆ

"พวกเขาไม่กล้าผลักประตูเข้าไป ก็เลยแนบหูกับซอกประตูแอบฟังว่าข้างในคุยอะไรกัน สมาชิกคอมมูนบางคนถึงกับเกาะขอบหน้าต่างชะเง้อดูข้างใน... ฮ่า ๆ ๆ เจ้าพวกนี้เรื่องของแกนี่ใส่ใจยิ่งกว่าฉันที่เป็นพ่อเสียอีก!"

เขาพูดไปพูดมาก็อดหัวเราะร่าไม่ได้