บทที่ 179 จะเลื่อนตำแหน่งให้แล้วยังจะมาเล่นตัว

พูดถึงตรงนี้ หลิวเซี่ยงตงหยุดเล็กน้อย ตบไหล่จางเสี่ยวหลงเบาๆ แล้วกล่าวต่อ "นอกจากนี้ สหายจางเสี่ยวหลงยังขันอาสาอย่างสุดกำลังเพื่อจะไปประจำการที่โรงไฟฟ้า เสี่ยงอันตรายถึงชีวิตเพื่อแฝงตัวเข้าไปสืบข่าวสายลับ" "เขาบอกว่าตอนนี้สถานีตำรวจเรากำลังเผชิญศึกหนักทั้งในและนอก และเขาเป็นคนหน้าใหม่ สายลับจะไม่ทันระวังตัว!" "ผมและคณะกรรมการพรรคประจำสถานีจึงอนุมัติตามคำขอของเขา" "ในที่สุดก็เป็นดั่งที่สหายจางเสี่ยวหลงคาดการณ์ พวกสายลับซ่อนตัวอยู่ในโรงไฟฟ้าพลังความร้อนจริงๆ! และถูกสหายจางเสี่ยวหลงจับกุมได้ทั้งหมดด้วยตัวคนเดียว!" "แปะ แปะ แปะ~" พูดจบ หลิวเซี่ยงตงก็นำปรบมือ แม้เขาจะยอมรับน้ำใจของจางเสี่ยวหลง แต่เขาก็ไม่ได้มีเจตนาจะแย่งความดีความชอบ ยังคงพยายามเน้นย้ำบทบาทสำคัญของจางเสี่ยวหลง เรียกได้ว่ายกย่องสรรเสริญอย่างเต็มที่ โจวเลี่ยง หลิวจวิ้นจง และคนอื่นๆ ต่างก็ยิ้มแย้มและปรบมืออย่างเต็มใจ พวกเขาล้วนเป็นสมาชิกคณะกรรมการพรรคประจำสถานี จึงได้รับส่วนแบ่งความดีความชอบนี้ไปด้วย แน่นอน พวกเขารู้อยู่แก่ใจว่าคดีนี้จางเสี่ยวหลงเป็นคนปิดคดี จริงๆ แล้วไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเขาแม้แต่น้อย ถ้าเป็นคนอื่น ไม่แย่งความดีความชอบพวกเขาไปก็บุญแล้ว จะมาหวังให้แบ่งผลงานให้เหรอ? ฝันไปเถอะ

"เสี่ยวหลง พูดอะไรหน่อยสิ!" คำเรียกขานที่หลิวเซี่ยงตงใช้กับจางเสี่ยวหลงเปลี่ยนไป ฟังดูก็รู้ว่าความสัมพันธ์สนิทสนมขึ้นมาก "เอ่อ~ ขอบคุณผู้กำกับหลิวและสหายทุกท่านสำหรับกำลังใจครับ จริงๆ ผมก็แค่จับคนร้ายเป็น ส่วนงานสอบสวนและงานอื่นๆ คงต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกคนครับ!" เขายังมีเรื่องอื่นต้องทำอีกเยอะ ไม่อยากเสียเวลาไปกับการสอบสวนพวกสายลับ อีกอย่าง นี่เป็นการเปิดโอกาสให้เพื่อนร่วมงานคนอื่นได้แสดงฝีมือบ้าง จะให้เขาเหมางานคนเดียวหมดได้ยังไง? ขืนทำแบบนั้น เพื่อนร่วมงานคนอื่นจะคิดยังไง?

"แค่นี้~ จบแล้วเหรอ?" "ผู้กำกับหลิวครับ ผมไม่มีอะไรจะพูดแล้วครับ อย่าเสียเวลาทำคดีเลยครับ ห้องพักของสายลับยังรอให้ทุกคนไปค้นอยู่! ที่เกิดเหตุก็ต้องไปตรวจสอบให้ละเอียด~" "งั้นเอาตามนี้ สหายทุกคนแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเอง พยายามปิดคดีให้เร็วที่สุด!" หลิวเซี่ยงตงสั่งการเสร็จ ก็ดึงตัวจางเสี่ยวหลงไปที่ห้องทำงานของเขา "เสี่ยวหลง มากับฉันหน่อย!" "ครับ ท่านผู้กำกับ!"