บทที่ 205 น้ำซึมบ่อทราย

โต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่ง หม้อ ไห ถ้วย ชาม รวมถึงเตียงสองหลัง ตู้เสื้อผ้า และอื่นๆ อีกมากมาย ทั้งหมดนี้ต้องซื้อหามาใหม่หมด "เสี่ยวหลง เสี่ยวหลง... ในที่สุดฉันก็รอนายจนเจอ!" หืม? เกิดอะไรขึ้น? เดินห้างอยู่ดีๆ ก็เจอคนรู้จักอีกแล้วเหรอ? จางเสี่ยวหลงหันไปมอง เชี่ย นี่มันสยงเหล่ยไม่ใช่เหรอ?

"รอนาย? ทำไมนายมาดักรอฉันที่นี่?" ร่องรอยฉันถูกเปิดเผยหมดแล้วเหรอวะเนี่ย? สยงเหล่ยวิ่งเหยาะๆ เข้ามา เก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ อธิบายว่า "พวกเราทีมจัดซื้อแบ่งกำลังกันแปดสาย ดักรอนายในที่ที่นายอาจจะโผล่มาแบบตายเอาดาบหน้า!"

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย?" เชี่ย มิน่าล่ะ! ฉันระวังตัวแจขนาดนี้ จะโดนสะกดรอยได้ไง? "พวกเราไปที่คอมมูนเซิ่งลี่มาแล้ว เขาบอกว่านายยังไม่กลับบ้าน"