บทที่ 228 งานสองตำแหน่ง

"ต้าชุน... พวกเรามาทำธุระสำคัญ จะเสียเวลาไม่ได้นะ" หลิวเหอผิงโบกมือ สั่งให้คนขับรถเอาธงเกียรติยศลงมาจากรถ ส่วนตัวเขาเองหิ้วกระเป๋าเอกสารหนังวัว เดินตรงเข้าไปในลานบ้าน ประตูรั้วไม่ได้ปิด จางเสี่ยวหลงที่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวรีบเดินออกมาต้อนรับ ผู้มาเยือนคือแขก เขาจะวางท่าไม่ได้เด็ดขาด "น้องเสี่ยวหลง ท่านนี้คือ ผอ.โรงงานของเรา สหายหลิวเหอผิง ส่วนคนที่ตามหลังมานั่นคือหัวหน้าสถานีไฟฟ้าของพวกนาย จูต้าชุน" เหอเทาที่ยืนอยู่ข้างๆ ช่วยแนะนำให้ทีละคน จางเสี่ยวหลงพยักหน้า มองจูต้าชุนแวบหนึ่งและจำหน้าเขาไว้ ส่วน ผอ.หลิวเหอผิง แน่นอนว่าเขารู้จักตั้งแต่วันที่จับสายลับได้แล้ว หลิวเหอผิงยื่นมือออกมาแต่ไกล รีบเดินเข้ามาหาแล้วพูดว่า "สหายเสี่ยวหลง ต้องขอโทษจริงๆ ผมควรจะมาตั้งนานแล้ว แต่ที่โรงงานมีการจัดระเบียบภายใน กว่าจะได้ฤกษ์มาก็ปาเข้าไปวันนี้" จางเสี่ยวหลงรีบเดินเข้าไปจับมือเขย่าอย่างแรง "ผอ.หลิวพูดเกินไปแล้วครับ ท่านให้เกียรติมาเยือนถึงที่ ทำให้บ้านซอมซ่อของผมมีราศีขึ้นมาทันตา เชิญนั่งข้างในก่อนครับ!"

"นี่คือผอ.ต่ง หัวหน้าแผนกหลี่ และคนขับรถเสี่ยวสวี คนเหล่านี้คุณคงรู้จักแล้ว" หลิวเหอผิงแนะนำทีละคน "ส่วนท่านนี้จูต้าชุน เขาและพวกนี้เป็นคนของสถานีไฟฟ้าในคอมมูนของพวกคุณ" จางเสี่ยวหลงจับมือทักทายทุกคนพร้อมพูดคุยตามมารยาท จากนั้นก็ผายมือเชิญแขกเข้าบ้าน แต่หลิวเหอผิงกลับไม่รีบร้อน เขาเห็นคนมามุงดูเยอะขึ้นเรื่อยๆ คิดว่าเป็นเวลาเหมาะเจาะที่จะมอบธง สวีชิงซานรู้ใจเจ้านาย รีบส่งธงเกียรติยศให้ทันที "พี่น้องพ่อแม่พี่น้องชาวบ้านทุกท่าน สวัสดีครับ!" "ผมคือผู้อำนวยการโรงไฟฟ้าถ่านหินอำเภออันผิง หลิวเหอผิง!" "วันนี้ที่มาหมู่บ้านจาง หลักๆ คือมามอบธงเกียรติยศและเงินรางวัลให้สหายจางเสี่ยวหลง" "พวกคุณอาจจะยังไม่รู้... เรื่องมันเป็นอย่างนี้..."

หลิวเหอผิงร่ายยาว เล่าถึงวีรกรรมของจางเสี่ยวหลงอย่างละเอียดละออ ผอ.หลิวคนนี้มีแววเป็นนักเล่านิทานชั้นยอด เล่าเหตุการณ์ได้ตื่นเต้นเร้าใจ มีขึ้นมีลงชวนติดตาม ชาวบ้านฟังกันอย่างออกรสราวกับได้ไปอยู่ในเหตุการณ์จริง แค่ฟังเรื่องเล่าจากปาก ผอ.หลิว วันนี้ก็ถือว่ามาไม่เสียเที่ยวแล้ว! "ดังนั้น ทางโรงไฟฟ้าของเราจึงทำธงเกียรติยศผืนนี้ขึ้น เพื่อมอบให้กับสหายจางเสี่ยวหลง" ผอ.หลิวที่หน้าแดงเปล่งปลั่งด้วยความภูมิใจ มอบธงให้กับจางเสี่ยวหลงด้วยมือตัวเอง "ขอบคุณครับ ผอ.หลิว!" จางเสี่ยวหลงคลี่ธงออก หันหน้าไปทางประตูรั้ว มีแต่ทำแบบนี้ถึงจะตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นของทุกคนได้ และยังเป็นการไว้หน้า ผอ.หลิว ด้วย ชาวบ้านที่รู้หนังสือ อ่านข้อความบนธงเสียงดังฟังชัด "กระบี่คมกริบสังหารสายลับ ใจภักดิ์พิทักษ์ชาติและประชา!"