บทที่ 299 เดือนหนึ่งหาได้ตั้งร้อยกว่าหยวน

จางเสี่ยวหลงยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา เก้าโมงห้านาที ไม่เช้าไม่สาย เป็นช่วงเวลาระหว่างมื้อเช้ากับมื้อเที่ยงพอดี

เวลานี้พวกเขารีบวิ่งไปที่ร้านอาหารเจี้ยนเช่อ ไปนั่งรอเฉยๆ เพื่อจะกินข้าวเนี่ยนะ?

จางเสี่ยวหลงส่ายหน้าเบาๆ เอาเถอะ ปล่อยพวกเขาไป!