บทที่ 310 โสมป่าออกเมล็ดแล้ว

การแลกเปลี่ยนสิ่งของเป็นเรื่องส่วนรวมของกองพลผลิตจางจวง และสิ่งที่แลกมาได้คือเสบียงยังชีพของทุกคน

ไม่มีใครในกองพลกล้าประมาท เพราะนี่เดิมพันด้วยปากท้องของชาวบ้านทุกคน ว่าจะอิ่มท้องโดยไม่ต้องทนกินรำข้าวกลืนผักป่าหรือไม่

ใครหน้าไหนจะกล้าหาเรื่องใส่ตัว เอาเรื่องในกองพลไปโพทะนาข้างนอก?