ตอนที่ 344
บทที่ 344 ฉันเป็นพี่ชายเขาคงไม่เสียศักดิ์ศรีมั้ง
minibunny · 5,210 ตัวอักษร
นัดกันไว้ดิบดีว่าจะไปดูเฟอร์นิเจอร์และกำไลหยกที่บ้านกู้เซียงซงในคืนวันที่ 9
แต่กู้เซียงซงรอแล้วรอเล่า ตั้งแต่หัวค่ำยันรุ่งสาง ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาคน
หลายวันต่อมา กู้เซียงซงเพียรไปตลาดมืดทางทิศตะวันตกของเมืองทุกวัน เพื่อดูว่าจะเจอคนที่ขายแป้งข้าวโพดให้เขาอีกไหม
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น