บทที่ 392 เขตทหารย่อยของเราขาดแคลนสหายดีๆ อย่างจางเสี่ยวหลงที่สุด

หลี่เหวยหมินปรายตามองเฉาเสวี่ยเฟยด้วยความไม่พอใจ ที่เมื่อกี้เขาปล่อยให้พูดต่อ ก็เพราะสถานการณ์บังคับ ไม่ใช่ว่าจะให้พูดจาเลอะเทอะเปรอะเปื้อนแบบนี้

นึกไม่ถึงเลยว่าเฉาเสวี่ยเฟยคนนี้จะโง่เง่าเต่าตุ่นปานนี้ กล้าพูดพล่อยๆ ออกมาหมดเปลือก ทำไมถึงได้ไม่มีไหวพริบเอาเสียเลยนะ?

คุณเล่นกดหัวสหายฝ่ายเดียวกันต่อหน้าผู้นำเขตทหารย่อยแบบนี้ ไม่เท่ากับเปิดช่องให้คนอื่นเขาหัวเราะเยาะเอาเหรอ?