บทที่ 442 แย่แล้ว... ติดกับเข้าให้แล้ว

"ถือว่าพวกแกสองคนยังรู้ความ ครั้งนี้จะยอมปล่อยไปก่อน... ไปกันเถอะ"

เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังขึ้น กัวหมิงและหลี่โหย่วเหลียงวิ่งหายลับไป

หลี่เชี่ยนร้องไห้โฮออกมา "น้องชาย เงินกับคูปองอาหารเราโดนปล้นไปหมดแล้ว จะเอาหน้าไปบอกพ่อกับแม่ยังไงดี?"