บทที่ 496 โฆษณากองกำลังลาดตระเวนรักษาความปลอดภัยป่าไม้

ลูกหมูป่าลายแตงไทยทนความหวาดกลัวไม่ไหว พากันร้องเสียงหลงแล้วหันหลังวิ่งตะเกียกตะกายด้วยขาสั้นๆ หนีหายเข้าไปในป่าลึก แม่หมูป่าด้วยความเป็นห่วงลูก ก็รีบหันหลังวิ่งตามไปติดๆ สถานการณ์ตึงเครียดเมื่อครู่คลี่คลายลง เหลือเพียงเฉินต้าเนียนที่ยังเกาะอยู่บนต้นไม้

เฉินต้าเนียนมองดูเสือโคร่งที่เดินย่างสามขุมเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ใบหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย เหงื่อกาฬไหลพราก "เฮ้อ... ล่าสัตว์มาทั้งชีวิต สุดท้ายก็ต้องมาจบชีวิตในท้องสัตว์จนได้!"

ชื่อเยี่ยนเงยหน้ามองเฉินต้าเนียนบนต้นไม้แวบหนึ่ง เพียงแค่แวบเดียว ก็ทำเอาเฉินต้าเนียนขวัญหนีดีฝ่อ หลับตาปี๋รอความตาย ชื่อเยี่ยนกระตุกหนวด "โฮก..." ส่งเสียงคำรามเบาๆ แล้ววิ่งไล่ตามไปในทิศทางที่ฝูงหมูป่าหนีไป