บทที่ 558 หลานชายหลานสาวสุดน่ารัก

หัวใจที่เพิ่งจะเย็นเฉียบของจางเสี่ยวหลงกลับมาร้อนรุ่มขึ้นทันที "พี่พูดถึงฟาร์มไหนครับ?" "ฟาร์มเฉียนจิ้นครับ อยู่ที่คอมมูนเฉียนจิ้น" "อ๋อ! ผมรู้แล้วครับ! ไว้ว่างๆ ค่อยไปดีกว่า!" จางเสี่ยวหลงตั้งใจจะไปคนเดียว น่าจะสะดวกกว่า ถ้าพาคนอื่นไปด้วย จะทำอะไรบางอย่างก็คงต้องระวังหน้าพะวงหลัง รถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างห้าคัน ขนคนได้ไม่หมดในรอบเดียว ต้องวิ่งรับส่งถึงสามรอบ กว่าจะพาพี่สาวทั้งห้าและพี่เขยของจางเสี่ยวหลงกลับมาถึงกองพลจางจวงได้ครบทุกคน

กว่าจะถึงเวลาก็บ่ายสามโมงกว่าแล้ว คงไม่ทันเข้าป่า จางเสี่ยวหลงจึงชวนทุกคนกินข้าวเย็นด้วยกัน "เสี่ยวหลง พวกพี่ไม่กินข้าวดีกว่า พวกพี่สาวนายจะกลับบ้านเมื่อไหร่? เดี๋ยวพวกพี่มารับกลับไปส่งให้!" "ผมกะว่าจะให้พวกพี่สาวอยู่บ้านสักสองสามวัน พวกพี่มาตอนเช้าๆ ก็ได้ครับ! ถ้าว่างผมจะเข้าป่าล่าสัตว์ ช่วยทำยอดจัดซื้อของเดือนนี้ให้" ได้ยินคำยืนยันจากจางเสี่ยวหลง ทั้งห้าคนก็ยิ้มแก้มปริ รีบกลับไปอย่างมีความสุข ก่อนกลับ จางเสี่ยวหลงยังแจกบุหรี่ให้คนละซอง ยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่นานกว่าทั้งห้าคนจะยอมรับไว้

วันนี้จางเป่าจู้และหลินซิ่วเจิน สองสามีภรรยาอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ยิ้มจนหุบปากไม่ลง ตั้งแต่ลูกสาวที่ยังไม่ออกเรือน เข้าเมืองไปทำงานบ้าง ไปเรียนบ้าง ที่บ้านก็เงียบเหงาไปนาน ไม่ครึกครื้นแบบนี้เลย! นานๆ ทีลูกสาวที่ออกเรือนไปแล้วทั้งห้าคนจะกลับมาเยี่ยมบ้านพร้อมหน้าพร้อมตา แถมยังพาหลานชายหลานสาวมาด้วย ที่บ้านจึงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะแห่งความสุข "คุณยายอุ้ม!" หวังเสี่ยวเยว่กระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของหลินซิ่วเจินเป็นคนแรก "โอ้โฮ! หลานสาวคนโตของยาย มาให้ยายกอดหน่อย!" หลินซิ่วเจินอุ้มหวังเสี่ยวเยว่ขึ้นมา หวังเสี่ยวเยว่หอมแก้มยายฟอดใหญ่ ทำเอาหลินซิ่วเจินยิ้มแก้มปริ อดใจไม่ไหวหอมแก้มหลานสาวคืนไปฟอดหนึ่ง "คุณยาย คุณยาย! หนูขออุ้มด้วย!" หนูน้อยเสี่ยวหงเสียวัยสามขวบเท่ากัน ก็วิ่งเข้ามาเกาะขาหลินซิ่วเจินออดอ้อน