บทที่ 560 การประชุมครอบครัวขนาดย่อม (ตอนจบ)

หลังจากดื่มกินกันไปได้สักพักใหญ่ เด็กๆ ต่างอิ่มหนำสำราญ และพากันออกไปวิ่งเล่นที่ลานบ้าน "น้องเล็ก ที่เธอรับพวกพี่กลับมากันหมดแบบนี้ มีเรื่องอะไรจะพูดหรือเปล่า?" ต้าเฟิ่งพอจะได้ยินน้องชายเกริ่นเรื่องงานมาบ้าง ในใจก็พอเดาได้ลางๆ ว่าน่าจะเกี่ยวกับงานของเอ้อร์เฟิ่ง แต่เธอคิดไม่ถึงว่า นอกจากเอ้อร์เฟิ่งแล้ว ยังมีตำแหน่งงานว่างอีกถึงสองตำแหน่ง!

จางเสี่ยวหลงวางตะเกียบลง กระแอมไอเล็กน้อย แล้วค่อยๆ เอ่ยขึ้น "มีเรื่องนิดหน่อยครับ อยากจะปรึกษากับทุกคน" ทุกคนต่างวางชามวางตะเกียบ กลั้นหายใจตั้งใจฟัง "เมื่อหลายวันก่อน พวกผมช่วยโรงงานเครื่องจักรการเกษตรจับกุมกลุ่มสายลับข้าศึกได้กลุ่มหนึ่ง..." จางเสี่ยวหลงเล่าเหตุการณ์ที่สายลับพยายามทำลายโรงงานเครื่องจักรการเกษตรให้ฟังคร่าวๆ รวมถึงเรื่องที่โรงงานอีกสามแห่งถูกระเบิดทำลายก็ไม่ได้ตกหล่น คนในครอบครัวฟังแล้วต่างรู้สึกคับแค้นใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

"คนเลว! น้าจับ... คนเลวตัวใหญ่!" จ้าวเจี้ยนจวินในชุดกางเกงเปิดก้น ยืนอยู่หน้าประตู ดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ แววตาฉายแววโกรธเคืองเลียนแบบผู้ใหญ่ เจ้าตัวเล็กทำท่าทางแก่แดดแก่ลม แต่หารู้ไม่ว่าสภาพตัวเองที่สวมกางเกงเปิดก้นอยู่นั้น ชวนให้ขบขันเพียงใด แต่เนื่องจากบรรยากาศกำลังเคร่งเครียด ทุกคนจึงพยายามกลั้นขำเอาไว้ "เจี้ยนจวินพูดถูก น้าของหลานจับคนเลวพวกนั้นได้หมดแล้ว!" ต้าเฟิ่งเอ่ยชมลูก