บทที่ 588 พวกเราต้องรายงานปัญหาตามความเป็นจริง

"ขอเพียงฉันยืนหยัดฝึกฝนต่อไปไม่หยุดยั้ง นานวันเข้า ความเร็วของฉันจะต้องพัฒนาจนถึงขั้นหลบลูกกระสุนได้แน่นอน!" จางเสี่ยวหลงมีความมั่นใจและมีความมุ่งมั่นแรงกล้าเช่นนั้น ในยุคสมัยนี้ ประเทศเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน อย่าว่าแต่สายลับข้าศึกที่ซ่อนตัวในป่าหรือนักโทษแหกคุกจะมีอาวุธปืนเลย แม้แต่กองกำลังพลเรือนในแต่ละกองพลผลิต ก็ยังมีปืนไว้ในครอบครอง บางพื้นที่ที่มีกองกำลังภาคประชาชน ยังมีปืนกลเบา หรือแม้กระทั่งปืนกลหนักด้วยซ้ำ จางเสี่ยวหลงเคยได้ยินหลิวจวิ้นจงเล่าว่า ในบางพื้นที่ที่มีความพิเศษ มักมีเครื่องบินข้าศึกรุกล้ำน่านฟ้าบ่อยครั้ง เบื้องบนจึงจัดสรรปืนกลต่อสู้อากาศยานให้กับกองกำลังพลเรือนในพื้นที่เหล่านั้น ส่วนใหญ่เป็นปืนกลหนักต่อสู้อากาศยานขนาด 12.7 มิลลิเมตร นอกจากปืนกลต่อสู้อากาศยานแล้ว ยังมีปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยานขนาด 37 มิลลิเมตร และยุทโธปกรณ์ป้องกันภัยทางอากาศอื่นๆ อีกด้วย พรานป่าจำนวนมากในเขตภูเขาก็มีปืนเช่นกัน ดีหน่อยก็เป็นปืนซานปาต้าก้ายหรือปืนฮั่นหยางจ้าว แย่หน่อยก็เป็นปืนแก๊ปไทยประดิษฐ์ เมื่อเผชิญกับสภาพแวดล้อมเช่นนี้ การควบคุมอาวุธปืนยังห่างไกลจากความเข้มงวดในยุคปัจจุบันมากนัก หากสามารถมีความเร็วและความว่องไวที่เหนือกว่าลูกกระสุนได้ ย่อมเป็นความสามารถที่จางเสี่ยวหลงปรารถนาที่สุด

"จริงอยู่ว่าฉันมีมิติส่วนตัว สามารถหลบเข้าไปในมิติก่อนที่ปืนจะลั่นไกได้"

"แต่ถ้าเกิดเหตุการณ์คับขันต่อหน้าผู้คนมากมาย ความลับเรื่องมิติของฉันอาจจะถูกเปิดเผย"