บทที่ 654 อิสรภาพทางเห็ดซงหรง

"ตอนนี้ใช้น้ำบึงวิญญาณบริสุทธิ์รดไปก่อนดีกว่า ส่วนเห็ดซงหรงที่จะเอาไปให้คนอื่น ก็ใช้เห็ดป่าที่เก็บเข้ามาในมิตินั่นแหละ!" หลังจากไตร่ตรองอยู่หลายตลบ จางเสี่ยวหลงก็ยืนยันการตัดสินใจเดิม เขาใช้จิตสั่งการ เห็ดซงหรงในแปลงสมุนไพรวิญญาณระดับสองถูกเก็บขึ้นมาวางไว้อีกด้าน จากนั้น พื้นดินในป่าสนมิติชั้นที่สองก็มีกลุ่มหมอกลอยขึ้นมา แล้วหายวับไปจากชั้นที่สอง ไปตกลงในแปลงสมุนไพรวิญญาณระดับสองที่มิติชั้นที่หนึ่งแทน "ด้วยความเร็วระดับนี้ เห็ดซงหรงพวกนี้ยังปลูกวนไปได้อีกหลายร้อยรอบ"

"ดูจากผลผลิตตอนนี้ อย่างน้อยก็น่าจะเรียกว่ามีอิสรภาพทางเห็ดซงหรงได้แล้วมั้ง?"

จางเสี่ยวหลงมองดูเสบียงกองพะเนินในมิติ อารมณ์ดีขึ้นมาทันตา "ในมิติมีไม้เยอะแยะ ฉันจะลองใช้พลังจิตสร้างตู้เก็บของรูปแบบต่างๆ เอาไว้เก็บเสบียงดูดีไหมนะ?" ก่อนหน้านี้เขาซื้อเครื่องมือช่างไม้มา กะว่าจะลองทำเฟอร์นิเจอร์ หรือตู้กับข้าวเอาไว้เก็บไข่ไก่ แต่เขาไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น เรื่องนี้เลยถูกผัดผ่อนมาตลอด คิดได้ดังนั้น จางเสี่ยวหลงก็ย้ายร่างไปโผล่ที่มิติชั้นสี่ เลือกต้นไม้ใหญ่มาสองสามต้น ใช้พลังมิติรีดน้ำออกจากเนื้อไม้ แล้วตัดเป็นแผ่นไม้ขนาดต่างๆ จากนั้นประกอบแผ่นไม้พวกนั้นตามจินตนาการในหัว ตู้สูงสองเมตรกว่า ยาวห้าเมตรกว่า ลึกแปดสิบเซนติเมตร ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าจางเสี่ยวหลง "แม่เจ้า แค่นี้ก็เสร็จแล้ว?" จางเสี่ยวหลงเดินเข้าไปดูตู้นั้นด้วยความประหลาดใจ โดยเฉพาะตรงรอยต่อของไม้ "เป็นโครงสร้างแบบสลักเดือย ไม่ต้องใช้ตะปูสักตัว แถมยังแข็งแรงทนทานอีกต่างหาก"