บทที่ 673 สายโทรศัพท์จากรองหัวหน้าสำนักงานเฉิน

หลี่อวี้เหมยเงียบเสียงลง สีหน้าบูดบึ้งดูไม่ได้ ในใจไม่รู้กำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่ หลี่หงเซิง โจวเลี่ยง และคนอื่นๆ เลิกสนใจเธอ บรรยากาศในห้องประชุมเงียบสงัด ไม่มีใครปริปากพูดจา นอกจากเสียงลมหายใจแผ่วเบาแล้ว แทบจะได้ยินเสียงเข็มตก ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ บรรยากาศอึมครึมก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงคำรามของเครื่องยนต์รถยนต์ หลี่หงเซิงเผยสีหน้ายินดี ลุกขึ้นเดินตรงไปที่ประตูทันที "อธิบดีหลี่ รอผมด้วย เสี่ยวหลงขับรถจี๊ปออกไป ครั้งนี้ต้องเป็นเขากลับมาแน่ๆ" โจวเลี่ยงรีบตามหลังออกไปจากห้องประชุม สมาชิกคณะกรรมการพรรคคนอื่นๆ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า ต่างพากันเดินออกไปต้อนรับจางเสี่ยวหลง ในพริบตาเดียว ภายในห้องเหลือเพียงหลี่อวี้เหมยคนเดียว จะเดินตามไปก็กระไรอยู่ จะอยู่ต่อก็วางตัวลำบาก หลี่อวี้เหมยตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ใบหน้าบึ้งตึงจนน่ากลัว ในฐานะลูกรักของสวรรค์ เธอเคยถูกเมินเฉยแบบนี้เสียที่ไหน? คนในกรมตำรวจอำเภออันผิงพวกนี้ นอกจากจะตอกหน้าเธอจนพูดไม่ออกแล้ว ยังทำเย็นชาใส่เธอขนาดนี้ ช่างน่ารังเกียจนัก จางเสี่ยวหลง ใช่สิ ต้องโทษไอ้จางเสี่ยวหลงนี่แหละ ฉันหลี่อวี้เหมยแค่พูดถึงเขาประโยคเดียว ก็โดนคนอื่นรุมเล่นงาน เพราะฉะนั้น ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็คือเขานั่นแหละ "เสี่ยวหลง ในที่สุดคุณก็กลับมาเสียที"

"อธิบดีหลี่ ขอโทษจริงๆ ครับ ผมแวะไปเดินเล่นในป่ามา กลับมาซะดึกเลย"

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว รีบไปที่ห้องประชุมเถอะ เดี๋ยวโทรศัพท์คงดังอีกไม่นานนี้แหละ" หลี่หงเซิงดึงแขนจางเสี่ยวหลง เดินจ้ำอ้าวกลับเข้าไป "อธิบดีหลี่ เป็นโทรศัพท์จากกระทรวงความมั่นคงจริงๆ เหรอครับ?" จางเสี่ยวหลงคิดมาตลอดทาง แต่ก็นึกสาเหตุไม่ออก ไม่เข้าใจว่าทางกระทรวงมีธุระอะไรกับเขา เดาว่าจ้าวจี่หมิงน่าจะกลับถึงกระทรวงแล้ว อาจจะรายงานเรื่องงานของหน่วยเฉพาะกิจ ทางกระทรวงคงไม่ได้จะโทรมาชมเชยปากเปล่าหรอกมั้ง? เป็นไปไม่ได้ ผมก็แค่จับโจรเหี้ยมได้สองคน ต่อให้จะชมเชย ก็ไม่น่าจะถึงขั้นโทรตามจิกขนาดนี้ "จะมีปลอมได้ยังไง? แถมยังเป็นรองหัวหน้าสำนักงานเฉินจากสำนักงานปลัดกระทรวงด้วยนะ เดี๋ยวคุณไม่ต้องตื่นเต้นมากล่ะ ระวังอย่าพูดจาผิดหู" หลี่หงเซิงกำชับอย่างละเอียด ตอนที่เขารับสายตัวเองยังตื่นเต้นจนเสียงสั่น ในฐานะคนที่ผ่านมาก่อน เขาจึงต้องเตือนให้ดี ไม่อย่างนั้นเกิดทิ้งภาพลักษณ์แย่ๆ ไว้กับผู้ใหญ่เบื้องบน อนาคตสดใสของเสี่ยวหลงอาจจะสะดุดได้ "ขอบคุณอธิบดีหลี่ที่เป็นห่วงครับ ผมจำได้แล้ว" จางเสี่ยวหลงรับปากไปอย่างนั้น แต่ในใจไม่ได้คิดอะไรมาก ก็แค่รับโทรศัพท์ ไม่น่าจะตื่นเต้นจนพูดผิดพูดถูกหรอก