บทที่ 715 กองบังคับการตำรวจป่าไม้สาขาเหลียวเป่ย

เฉียนหมิ่นทำหน้าเหมือนแผนการสำเร็จ 'คนของกระทรวงความมั่นคงสาธารณะแล้วไงล่ะ สุดท้ายก็โดนวิธียั่วโมโหของฉันหลอกถามชื่อมาได้อยู่ดี อาศัยเส้นสายของรองผู้ว่าฯ โจว แค่โทรไปตักเตือนพนักงานที่มาทำงานต่างถิ่นสักคนถึงกระทรวง มันก็แค่เรื่องกล้วยๆ ไม่ใช่หรือไง?'

หลี่อวี้เหมยกระตุกชายเสื้อหล่อน สีหน้าร้อนรน กลัวว่าหล่อนจะพูดอะไรผิดไปอีก ใช่แล้ว... เฉียนหมิ่นไม่รู้ว่าหูจื้อเฉียงคือใคร แต่หลี่อวี้เหมยในฐานะคนในแวดวงตำรวจ ย่อมเคยได้ยินชื่อรัฐมนตรีหูจื้อเฉียงมานานแล้ว

"พี่เฉียน เขาคือท่านรัฐมนตรีของเราค่ะ" หลี่อวี้เหมยกระซิบเตือนเสียงเบา เสียงนั้นไม่ดังนัก แต่ก็พอให้เฉียนหมิ่นได้ยินชัดเจน