บทที่ 720 ว่างๆ ก็แวะมานั่งเล่นบ่อยๆ นะ

สหายในกรมตำรวจอำเภออันผิง เดิมทีก็ไม่ได้รู้สึกดีอะไรกับหลี่อวี้เหมยคนนี้อยู่แล้ว ยิ่งเห็นเธอทำท่าทางเหมือนได้รับความไม่เป็นธรรมอย่างใหญ่หลวง ก็ยิ่งขัดหูขัดตา ทุกคนถึงกับรู้สึกรังเกียจจากก้นบึ้งของหัวใจ พากันแค่นเสียงฮึดฮัดในลำคอ หรือแม้กระทั่งหัวเราะเยาะเย้ยด้วยความสมเพช

"ยังมีหน้ามาแสร้งร้องไห้อีก รัฐมนตรีพูดผิดตรงไหน?"

"อย่าคิดว่าที่บ้านมีเส้นสาย แล้วจะมาใส่ร้ายรองผู้บังคับการจางของเราได้ตามอำเภอใจนะ"

"รองผู้บังคับการจางคือความภาคภูมิใจของกรมเรา เขามีฝีมือจริงๆ การได้เลื่อนขั้นเพราะสร้างความดีความชอบมันก็สมเหตุสมผลอยู่แล้ว ลากยาวมาจนป่านนี้ยังถือว่าช้าไปด้วยซ้ำ"