บทที่ 725 เงินพวกนี้ คงพูดได้แค่ว่าพอจ่ายค่าดาวน์บ้านแบบฉิวเฉียดล่ะมั้ง

จางเสี่ยวหลงมองดูกองเงินปลีกที่เหลืออยู่อีกไม่น้อย ไม่นับรวมเศษเงิน 1,296 หยวน กับเงินที่เพิ่งได้จากการขายของป่าในตลาดมืดเมื่อครู่นี้ อย่างน้อยๆ ก็น่าจะมีสักสองสามพันหยวนได้ ซึ่งมากพอให้เขาใช้จ่ายในชีวิตประจำวันได้อย่างสบายๆ

'เงินเก็บรอบที่แล้วมี 115,000 หยวน รอบนี้อีก 110,000 หยวน สรุปว่าตอนนี้ฉันมีเงินสดในประเทศเกินสองแสนหยวนแล้วสิเนี่ย? แม่เจ้า... เงิน 225,000 หยวน ถ้าเป็นชาติก่อน คงพอจ่ายค่าดาวน์บ้านในเมืองเล็กๆ ระดับสี่ได้แบบฉิวเฉียดเลยนะเนี่ย'

จางเสี่ยวหลงเก็บเงินเข้าที่ด้วยอารมณ์เบิกบานสุดๆ เพราะเงินพวกนี้เขาหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองทั้งนั้น