บทที่ 733 รอก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปตามทหารกลับมาก่อน

ถ้าว่ากันตามสถานการณ์ในตอนนี้ จางเสี่ยวหลงสามารถนั่งไขว่ห้างอยู่ในห้องทำงาน สุ่มเลือกโรงงานสักแห่งแล้วโทรศัพท์ไปหา จากนั้น คนของโรงงานก็จะขับรถมารับซื้อถึงที่ แถมเรื่องราคาก็ยังสามารถโก่งขึ้นไปได้อีก

"พี่จ้าวรอผมแป๊บนะ ผมมีของป่าติดมือมาฝากนิดหน่อย" จางเสี่ยวหลงหยิบกระสอบลงมาจากรถ "ของพวกนี้ไม่ใช่ของมีราคาค่างวดอะไร พี่อย่ามาทำเคร่งครัดเรื่องกฎระเบียบกับผมอีกนะ"

"เฮ้อ... น้องเสี่ยวหลง ทำแบบนี้พี่ก็ลำบากใจแย่สิ! เอาเถอะ เราไปดื่มน้ำที่ห้องทำงานกันก่อน ขืนมายืนคุยกันตรงนี้ คงไม่ใช่การต้อนรับแขกที่ดีแน่" จ้าวเยว่ตงส่ายหน้า ดึงแขนจางเสี่ยวหลงอย่างสนิทสนม แล้วเดินเข้าไปในตึกอิฐแดงด้วยกัน