บทที่ 752 ผมจะล่าหมูป่าสักสองตัวมาแลกกับอิฐของพวกคุณ

แต่เรื่องนี้ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะถึงยังไงนี่ก็เป็นคำพูดที่ออกจากปากของหลิ่วหงชิ่ง ผู้เป็นหัวหน้ากองผลิตเองเลยนี่นา ไม่เห็นหรือไงว่าตอนที่หัวหน้ากองผลิตมองจางเสี่ยวหลง แววตามีความเคารพยำเกรงเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด?

ในใจของทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง ท้ายที่สุดสายตาของทุกคนก็เบนไปที่ด้านหลังสุดของฝูงชน ตรงนั้นมีชายคนหนึ่งยืนอยู่ เขากำลังยืนอ้าปากค้างตะลึงงัน บนใบหน้าฉายแววแห่งความเสียใจและเจ็บใจออกมาให้เห็นอย่างเด่นชัด

ถูกต้องแล้ว เขาคือ หลิ่วต้าเม่า ความจริงแล้ว ก่อนหน้านี้หลิ่วต้าเม่าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่มาคือจางเสี่ยวหลง เขาแค่ตามน้ำเดินมาดูเรื่องสนุกกับชาวบ้านเท่านั้น ตอนหลังพอได้ยินว่าคนที่มาคือจางเสี่ยวหลง เขาก็ไม่ได้รู้สึกตกใจอะไรมากมายนัก เพราะถึงยังไงคนในกองผลิตหลายคนก็รู้เรื่องที่จางเสี่ยวหลงได้เป็นข้าราชการระดับรองหัวหน้าแผนกกันหมดแล้ว หลิ่วต้าเม่าโดนชาวบ้านในกองผลิตเอาเรื่องนี้มาหัวเราะเยาะจนชินชา ความอิจฉาริษยาในใจจึงสงบลงไปมากแล้ว