บทที่ 770 จับขโมยในตลาดสด

หูจื่อเฉียงพ่นควันบุหรี่ออกมา หลับตาลงเล็กน้อย พลางคิดในใจ: สหายจางเสี่ยวหลง ไม่ว่านายจะหาร่องรอยเบาะแสเจอหรือไม่ ฉันก็หวังว่านายจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากคดีนี้ และเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว จะได้ไม่เสียแรงที่ท่านผู้นำอาวุโสอุตส่าห์ให้ความสำคัญกับนาย

หลังจากออกจากกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ จางเสี่ยวหลงก็กลับไปที่หอพัก ถอดเครื่องแบบตำรวจออก แล้วเปลี่ยนมาใส่ชุดลำลอง จากนั้นก็รีบไปที่สถานีรถไฟ ซื้อตั๋วรถไฟมุ่งหน้าไปยังเมืองจินไห่ เมืองจินไห่อยู่ใกล้กับเมืองหลวงมาก ระยะทางแค่ร้อยกว่ากิโลเมตร นั่งรถไฟเพียงสองชั่วโมงก็ถึงแล้ว

ขนาดของสถานีรถไฟเมืองจินไห่เล็กกว่าสถานีรถไฟเมืองหลวงอยู่มาก ภายในสถานีมีตำรวจเดินลาดตระเวนให้เห็นอยู่ทุกหนทุกแห่ง ดูจากเครื่องแบบที่พวกเขาสวมใส่ ส่วนใหญ่จะเป็นสหายจากหน่วยตำรวจรถไฟ นอกจากนี้ จางเสี่ยวหลงยังสังเกตเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบอีกหลายคน ถึงแม้พวกเขาจะระมัดระวังตัวกันมาก แต่ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาอันเฉียบแหลมของจางเสี่ยวหลงไปได้ ในสถานีรถไฟมีกำลังตำรวจหนาแน่นขนาดนี้ เลิกหวังที่จะหาร่องรอยเบาะแสอะไรจากที่นี่ไปได้เลย